ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ: ਸਾਬਕਾ CRPF ਕਮਾਂਡੈਂਟ ਅਨੁਰਾਗ ਸਕਸੈਨਾ ਨੇ ਜੰਤਰ-ਮੰਤਰ ‘ਤੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ 1986 ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸਲ ਤਾਕਤ ਬਲ ਪ੍ਰਯੋਗ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸੰਜਮ ਅਤੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜੂਨ 1986 ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿੱਚ ਤਾਇਨਾਤ ਸਨ, ਇੱਕ 16 ਸਾਲਾ ਨੌਜਵਾਨ ਦੀ ਗੋਲੀਬਾਰੀ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਭੜਕ ਉੱਠਿਆ ਸੀ। ਸਥਿਤੀ ਬੇਹੱਦ ਤਣਾਅਪੂਰਨ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਛੇ CRPF ਜਵਾਨਾਂ ਨਾਲ ਮੌਕੇ ‘ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ।

ਅਨੁਰਾਗ ਸਕਸੈਨਾ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਦੋ ਰਾਹ ਸਨ—ਬਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਸੰਜਮ ਨਾਲ ਹਾਲਾਤ ਸੰਭਾਲਣੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਕਾਰੀਆਂ ਅੱਗੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਪ੍ਰਗਟਾਇਆ। ਇਸ ਇੱਕ ਕਦਮ ਨਾਲ ਭੀੜ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਲਾਠੀਚਾਰਜ ਜਾਂ ਗੋਲੀਬਾਰੀ ਦੇ ਸਥਿਤੀ ਕਾਬੂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ।

ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸਮੀਖਿਆ ਮੀਟਿੰਗ ਦੌਰਾਨ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਲਾਠੀਚਾਰਜ ਨਾ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਸੀ, “ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਅੱਤਵਾਦ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲਈ ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।”

ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕਾਨੂੰਨ-ਵਿਵਸਥਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਦਾ ਮਕਸਦ ਸਿਰਫ਼ ਭੀੜ ਨੂੰ ਖਿੰਡਾਉਣਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੰਜਮ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਤਾਕਤ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਵਾਦ ਸਮਰਪਣ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ।

ਸਕਸੈਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਲੋਕਤੰਤਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀਪੂਰਨ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਨਿਰਪੱਖਤਾ, ਧੀਰਜ ਅਤੇ ਸੰਤੁਲਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਹਾਲਾਤਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਬੇਲੋੜਾ ਬਲ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਭੀੜ ਨੂੰ ਤਾਂ ਖਿੰਡਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।

ਆਪਣੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਨਤਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਡਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਨਿਰਪੱਖਤਾ, ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਸੰਜਮ ਨਾਲ ਕਮਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ, “ਸਭ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੱਥ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਡੰਡਾ ਚੁੱਕੇ, ਸਗੋਂ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦਾ ਹੌਸਲਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।”ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਟੀਵੀ ਨਿਊਜ਼ ਸਕ੍ਰਿਪਟ ਜਾਂ ਵੈੱਬ ਪੋਰਟਲ ਸਟਾਈਲ ਦੀ ਛੋਟੀ ਬ੍ਰੇਕਿੰਗ ਨਿਊਜ਼ ਵਜੋਂ ਵੀ ਤਿਆਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।